| تبليغات | X |
یک. در اینکه فضای حاکم بر سینما در این دوره ی سیاسی و فرهنگی، چیزی بیش از این نمی طلبد حرفی نیست.اما گاهی تکرارها و کلیشه بازی ها اینقدر نچسب و دم دستی می شوند (یا به نظر می رسند) که آدم از سینما رفتنش پشیمان می شود و احساس می کند وقتش تلف شده. بازی خوب حامد بهداد سر جای خودش ولی فیلم را که نمی شود بر اساس یک بازیگر خوب یا یک بازی ارزشمند پیش برد. روایت داستانی، به چیزی بیش از یک ارتباط دایره ای بین آدم های فیلم احتیاج دارد.
دو. در شرایطی که نوع نگاه ها و برخوردها یکسان جلوه می کنند و هیچ خصوصیت بارز مثبتی در شخصیت های داستان دیده نمی شود، چرا همیشه مردِ ماجرا باید آدم بد قصه باشد؟
سه. آیا حتما باید در مورد همه فیلم ها یادداشت نوشت ؟