آقاي رئيس جمهور ..

باور كنيد جنگ چيزخوبي نيست. آدم ها توي جنگ مي ميرند، خانه هايشان خراب مي شود. اصلا هيچ كدام از اينها هم كه نباشد الان وقتش نيست. هيچ وقت وقتش نيست اما امروز بيش از هميشه وقتش نيست. من هنوز عكاسي ياد نگرفته ام. هنوز نرفته ام تئاتر. توي همين خيابان هاي خسته كلي داستان و خاطره دارم. تازه قرار است به آينده فكر كنم. كنكور قرار است حذف بشود. قرار است يك عده آدم ديگر انتخاب كنم كه برايم مونوريل بسازند و دروغ بگويند. باور كن صفحه آخر شناسنامه ام هنوز خيي جاي خالي دارد.

اگر آن كتاب فروشي زير پل توي جنگ خراب بشود من كجا دنبال روشن فكري كودكانه ام بگردم. گرچه توي جنگ هم كه خراب نشود، خودت درش را خواهي بست. خانه مان را تازه داريم درست مي كنيم. بايد مواظبش باشي. من صبح ها كلاس دارم. بعدش هم مي روم دنبال يك لقمه آرزوي نوجواني. باور كن هنوز براي كسي دل به دريا نزده ام. هنوز نرفته ام دانشگاه كه لااقل دل مادرم آرام بگيرد كه پسرش مسير زندگي را يافته. باور كن هنوز وقت نشده به خاطرات فردايم فكر كنم. به آرزو هاي ديروزم.

باور كن الان وقتش نشده. باور كن، فهميدنش خيلي سخت نيست..